Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) to zaburzenie neurorozwojowe, które dotyka zarówno chłopców, jak i dziewczynki. Choć ADHD jest najczęściej diagnozowane u chłopców, wynika to częściowo z różnych sposobów manifestowania się tego zaburzenia u obu płci. Jakie są kluczowe różnice między ADHD u dziewczyn a chłopców?

Różnice w objawach

Chłopcy z ADHD częściej wykazują objawy nadpobudliwości i impulsywności. Może to objawiać się:

• nadmiernym wierceniem się,
• wtrącaniem się do rozmów,
• przeszkadzaniem innym,
• gwałtownymi reakcjami emocjonalnymi,
• trudnościami w kontrolowaniu emocji,
• podejmowaniem ryzykownych decyzji,
• trudnościami w dopasowywaniu się do zasad i struktur.

Dziewczynki natomiast częściej borykają się z dominującymi objawami zaburzenia uwagi, takimi jak:

• marzycielstwo i bujanie w obłokach,
• trudności w organizacji i planowaniu,
• zapominanie o obowiązkach,
• trudności w koncentracji na dłuższy czas,
• unikanie zadań wymagających wysiłku umysłowego,
• skłonność do nadmiernego przejmowania się opinią innych,
• niski poziom pewności siebie z powodu powtarzających się trudności.

Wpływ na funkcjonowanie społeczne

Chłopcy z ADHD są często postrzegani jako „niesforni” lub „niegrzeczni”, co powoduje, że szybciej kierowani są na diagnozę i terapię. Ich trudne zachowania mogą prowadzić do konfliktów z nauczycielami i rówieśnikami, a także do problemów z akceptacją w grupie.

Dziewczynki, u których przeważają objawy deficytu uwagi, mogą być określane jako „roztargnione” lub „nieobecne myślami”, co sprawia, że ich ADHD jest często niezdiagnozowane lub błędnie interpretowane jako lenistwo. Mogą być ciche i wycofane, co utrudnia im nawiązywanie kontaktów społecznych. W wyniku tego często zmagają się z poczuciem osamotnienia oraz trudnościami w budowaniu relacji interpersonalnych.

ADHD a dojrzewanie

Podczas dojrzewania ADHD u chłopców często objawia się wzrostem impulsywności i ryzykownych zachowań. Może to skutkować problemami szkolnymi, buntowniczymi zachowaniami, a także trudnymi relacjami z autorytetami. Wzrasta również prawdopodobieństwo angażowania się w zachowania ryzykowne, takie jak eksperymentowanie z substancjami psychoaktywnymi czy lekceważenie konsekwencji własnych czynów.

W przypadku dziewczyn ADHD może prowadzić do problemów emocjonalnych, takich jak lęk czy depresja, ponieważ ich objawy były wcześniej ignorowane lub niezrozumiane. Czas dojrzewania może wiązać się z narastającym stresem i poczuciem przytłoczenia, wynikającym z trudności w radzeniu sobie z wymaganiami szkolnymi, społecznymi oraz rodzinnymi.

Diagnoza i terapia

Ze względu na te różnice dziewczynki często otrzymują diagnozę ADHD znacznie później niż chłopcy. W konsekwencji może to prowadzić do nieodpowiedniej pomocy lub braku wsparcia. Zarówno dziewczynki, jak i chłopcy mogą jednak skorzystać z terapii behawioralnej, farmakoterapii oraz wsparcia psychologicznego.

Centrum Terapii Familia – profesjonalna pomoc

Jednym z miejsc, gdzie dzieci i młodzież z ADHD mogą uzyskać profesjonalną pomoc, jest Centrum Terapii Familia. Ośrodek specjalizuje się w diagnozie i terapii ADHD, oferując kompleksowe wsparcie dla dzieci oraz ich rodzin.

W ramach terapii Centrum Terapii Familia proponuje:

• diagnoza ADHD,
• indywidualne sesje terapeutyczne,
• terapię poznawczo-behawioralną,
• wsparcie terapeutyczne dla rodziców,
• wsparcie w zakresie strategii radzenia sobie z trudnymi emocjami,
• Zajęcia TUS – Trening Umiejętności Społecznych.

Dzięki wielospecjalistycznemu podejściu, dzieci i młodzież mogą poprawić swoje funkcjonowanie w szkole, relacjach z rówieśnikami oraz budować lepsze strategie samokontroli i organizacji.

Podsumowanie

Różnice w przebiegu ADHD u dziewczyn i chłopców sprawiają, że dziewczynki często pozostają niezdiagnozowane przez długie lata. Wczesna diagnoza oraz odpowiednia terapia są kluczowe dla ich prawidłowego funkcjonowania. Wsparcie takich placówek jak Centrum Terapii Familia może znacznie poprawić jakość życia dzieci z ADHD i ich rodzin.