Nastrój jest jednym z podstawowych elementów naszego funkcjonowania psychicznego.

To on wpływa na sposób, w jaki postrzegamy siebie, innych ludzi oraz otaczającą nas
rzeczywistość. Naturalne wahania nastroju są częścią życia – każdy z nas doświadcza radości,
smutku, złości czy lęku. Problem pojawia się wtedy, gdy obniżony nastrój lub nadmierne
napięcie utrzymują się przez dłuższy czas, zaczynają dominować codzienne funkcjonowanie i
prowadzą do pogorszenia jakości życia. W takich sytuacjach mówimy o zaburzeniach
nastroju.

Zaburzenia nastroju to grupa trudności psychicznych, które charakteryzują się długotrwałym
obniżeniem samopoczucia, utratą zdolności do odczuwania radości lub przewlekłym
napięciem emocjonalnym.

Nie są one chwilową reakcją na stres czy trudne wydarzenie, lecz
stanem, który utrzymuje się tygodniami lub miesiącami i nie mija mimo odpoczynku, zmiany
okoliczności czy wsparcia ze strony bliskich. Osoba doświadczająca zaburzeń nastroju często
czuje, że traci kontrolę nad swoimi emocjami i sposobem reagowania na codzienne sytuacje.
Najczęściej kojarzoną formą zaburzeń nastroju jest depresja, jednak warto podkreślić, że nie
zawsze objawia się ona wyłącznie smutkiem. U wielu osób depresja przyjmuje postać
przewlekłego zmęczenia, apatii, braku energii, trudności z koncentracją czy obojętności
wobec spraw, które wcześniej były ważne. Często pojawia się poczucie bezsensu, obniżona
samoocena oraz przekonanie, że przyszłość nie przyniesie nic dobrego. Objawy te mogą być
na tyle nasilone, że utrudniają pracę, naukę, relacje rodzinne i społeczne.
Drugą dużą grupą zaburzeń nastroju są zaburzenia lękowe, które bardzo często
współwystępują z depresją. Lęk w tym przypadku nie jest adekwatną reakcją na realne
zagrożenie, lecz stanem przewlekłego napięcia i zamartwiania się. Osoby doświadczające
zaburzeń lękowych żyją w ciągłym poczuciu niepokoju, obawy przed przyszłością lub przed
oceną innych. Towarzyszą temu objawy somatyczne, takie jak kołatanie serca, duszność,
napięcie mięśni czy problemy ze snem. Z czasem lęk zaczyna ograniczać codzienne
funkcjonowanie, prowadząc do unikania różnych sytuacji i pogłębiającego się poczucia
bezradności.

Zaburzenia nastroju mogą dotyczyć zarówno dorosłych, jak i dzieci oraz młodzieży.

U młodszych osób często objawiają się one w sposób mniej oczywisty, na przykład poprzez
drażliwość, problemy w szkole, wycofanie społeczne lub dolegliwości somatyczne. Z tego
powodu bywają mylone z „trudnym charakterem” lub okresem dojrzewania, co opóźnia
udzielenie właściwej pomocy. Tymczasem wczesne rozpoznanie zaburzeń nastroju znacząco
zwiększa skuteczność terapii i zmniejsza ryzyko ich pogłębiania się w dorosłości.
Przyczyny zaburzeń nastroju są złożone i najczęściej mają charakter wieloczynnikowy. Mogą
obejmować predyspozycje biologiczne, doświadczenia z dzieciństwa, długotrwały stres,
trudne wydarzenia życiowe, problemy w relacjach, a także brak umiejętności regulacji
emocji. Wbrew powszechnym mitom zaburzenia nastroju nie są wynikiem słabej woli ani
„braku silnego charakteru”. Są realnym problemem zdrowia psychicznego, który wymaga
profesjonalnego podejścia i wsparcia.
Rozpoznanie zaburzeń nastroju opiera się na uważnej obserwacji objawów oraz ich wpływu
na codzienne życie. Kluczowe znaczenie ma czas trwania trudności oraz ich intensywność.

Jeśli obniżony nastrój, lęk lub brak energii utrzymują się przez kilka tygodni i zaczynają
ograniczać funkcjonowanie, warto skonsultować się z psychologiem lub psychoterapeutą.
Profesjonalna diagnoza pozwala określić charakter trudności i dobrać odpowiednią formę
pomocy, taką jak psychoterapia, psychoedukacja, a w niektórych przypadkach również
konsultacja psychiatryczna.
Celem terapii jest poprawa jakości życia, odbudowa poczucia wpływu oraz nauka zdrowszych
sposobów radzenia sobie z emocjami i stresem.
Zaburzenia nastroju są trudnym doświadczeniem, ale nie muszą definiować całego życia.
Odpowiednia pomoc pozwala stopniowo odzyskać równowagę, poczucie sensu i satysfakcję z
codzienności. Sięgnięcie po wsparcie jest oznaką troski o siebie i pierwszy krokiem w stronę
realnej zmiany.